X
تبلیغات
تحصیل در هندوستان - تحصیل در حیدرآباد - مالزی یا هندوستان
اخذ پذیرش در دانشگاه های مورد تایید ایران در هندوستان-اعزام دانشجو - مشاوره رایگان

سلام

این پست رو به توصیه خیلی از دوستان بویژه آقا پیام عزیز نوشتم که البته همه اینها نظر شخصی من و نظرهایی است که در این دو سال دانشجویان از مالزی به من دادن و بازتاب تجربه آنهاست.فقط این پست به شما کمی ایده میده در مورد موقعیت هند ، چون من زیاد در مورد مالزی چیزی نمیدونم و تا الان اونجا نبودم و نمیتونم اونها رو با هم مقایسه کنم ، فقط میتونم کمی توضیح در مورد شرایط موجود هند بدم تا یک ایده در مورداینجا داشته باشید.

هند کشوری هست که بیش از یک میلیارد و دویست میلیون نفر جمعیت داره و به نظر من بیشترین تعداد دانشگاه های دنیا رو به خودش اختصاص داده ، ما اینجا توی هر کوچه و خیابون تعدادی کالج مهندسی و دانشکده می بینیم که پر از دانشجو هست.

در هندوستان ما دارای سه سطح دانشگاهی هستیم ( به نظر یکی از آقایون پروفسورهای دانشگاه جواهر لعل نهرو)

۱- دانشگاه های IIT

۲- دانشگاه های NIT

۳- سایر دانشگاه ها

دانشگاه های ردیف اول و دوم در دنیا دارای شهرت و آبروی بسیار زیادی هستند و شاید اگر یک روزی اومدین و توی این دانشگاه دیدین که چندین دانشجوی اروپایی و آمریکایی تحصیل میکنند تعجب نکنید ، شهریه در این دانشگاه ها بسیار بالاست و ورود به این دانشگاه ها هم برای هندی ها رویا و برای خارجی ها هم عبور از یک سد بسیار بزرگ هست.

دانشگاه های ردیف سوم هم ، دانشگاه هایی هستند که بیشتر دانشگاه های کشور هند رو تشکیل میدن که این دانشگاه ها توسط یک موسسه ملی ارزشیابی میشن و هر ساله امتیاز میگیرن.شاید خیلی از این امتیازها رو دیده و یا شنیده باشید ، مثلا ۴ ستاره ، ۵ ستاره یا آ رو

این امتیاز ها بر مبنای عوامل بسیار زیادی از جمله

۱- کیفیت مدیریتی

۲- کیفیت آموزشی

۳-کیفیت کار تحقیقاتی

۴- تجهیزات آموزشی و کمک آموزشی

۵- فضای موجود و تعداد کلاسها

۶- تعداد اساتید ، تعداد دانشجویان ، تعداد دانشجویانی که درس ها رو می افتند و خیلی از این چیزها

که بسته به این ها دانشگاه ها ارزیابی میشن.

دانشگاه هایی که حداقل دارای امتیاز ۵ ستاره هستند ، مورد تایید همه دنیا هستند، که تعداد این دانشگاه ها بیش از ۱۰۰ دانشگاه هست.

از اونجاییکه هند کشور بسیار بزرگی هست ، محال ممکن هست که کسی در مورد هند چیزی ندونه ، و  حداقل میدونند که کشوری هستند با شرایط جغرافیایی موجود و جمعیت حاضر و یک چیزهای اولیه دیگه ، که البته اینها در معمولی ترین سطح اطلاعات وجود داره. و اگر کسی کمی بیشتر تحقیق کنه میبینه که هندی ها در زمینه دانش پزشکی ، کامپیوتر و داروسازی بسیار پیشرفته و به نام هستند و کمتر کسی حداقل توی ایران ، از این اطلاعات بی خبر هست.در تمام دنیا هم این اطلاعات وجود داره و کشور هندوستان با توجه به نرخ بالای جمعیتش در بسیاری از محافل علمی هم حضور دارن و یکی از مهم ترین نقاط قوت هندی ها این هست که زبان انگلیسی رو به خوبی بلد هستند و براحتی میتونند با دنیای خارج از هند ارتباط زنده برقرار کنند و توانایی هاشون رو به دیگران نشون بدن.و این باعث میشه که هندی ها رو در همه جای دنیا ببینید.

خیلی از این مطالب شاید ، عیب باشه و کمتر نقاطی رو به عنوان مزیت ببینید. اما لازم است که بدونید که توی حیدرآباد دانشگاه هایی داریم که به دست رییس جمهور آمریکا افتتاح شده که این نشان از روابط بسیار حسنه و صلح آمیز هند و آمریکا هست. و میدونم که همه شما خوانندگان جمله بعد از این رو خودتن بلد هستید ...................................................

شاید نکاتی که شما برای انتخاب کشور مورد نظر برای تحصیل داشته باشید کمی فرق داشته باشه ولی عمدتا به این نکات توجه میکنید

۱- وضعیت آب وهوایی

۲- بهداشت

۳- هزینه های اسکان و تحصیل

۴- اعتبار مدراک در ایران

۵- اعتبار مدارک در دنیا

۶- امنیت

و خیلی چیزها دیگه.

در مورد هر کدوم یک توضیح مختصر و یک مقایسه خیلی کوچک باهاتون انجام میدم.

۱- آب و هوا:

همون طوری که میدونید ، هند یک شبه جزیره هست ، و دارای وسعت طولی بسیار زیادی هست و تقریبا میشه گفت دارای هوای معتدل و رو به گرم هست. ما سرمای زیادی در هند نداریم ، و اگر داریم ، فقط به کشمیر و کشورهای شمال شرقی بر میگرده که معمولا در اونجا دانشگاه نداریم.این روزها بیشتر شهرهای دانشجویی رو ، پونا ، بنگور ، حیدرآباد ، میسور و... تشکیل دادن که معمولا دارای آب و هوای خوبی هستند. آب و هوا در پونا و میسور به دلیل اینکه قالب روستایی دارن ، بسیار خوب و مناسب هست ، اما از امکانات شهری خوبی برخوردار نیستند ، بویژه شرایط فعلی که در اونجا در خصوص تعداد دانشجویان ایرانی و کیفیت شخصیتی این دسته از عزیزان کمی قالب اونجا رو خراب کرده و دیگه به کسی توصیه نمیشه که به این دو مرکز آموزشی مراجعه کنه.

شهرهایی مثل بنگلور و حیدرآباد هم از لحاظ مدرنیته ، میشه گفت شهرهای خوبی هستند و فکر میکنم که بویژه حیدرآباد تا چندسال آینده گوی سبقت رو از لحاظ تکنولوژی شهری و ساخت و ساز از ایران و خیلی از کشورهای در حال توسعه و یا حتی توسعه یافته برباید ، چرا که سرمایه گذاری های وحشتناک خارجی در هند ، باعت رشد و توسعه بی نظیری شده.

در بنگلور و حیدرآباد دارای مشکل آب و هوایی نیستیم و حداکثر گرمای هوا ۳ ماه هست و حداکثر درجه هوا به ۳۹ درجه تا ۴۰ درجه در اوج گرمای روز میرسه.

۲- بهداشت

خوب ، خیلی ها از شما فکر میکنید که هند ، مثل یک جنگل میمونه و این کاملا اشتباه هست. البته ما هند هم داریم که شبیه جنگل باشه ، اما گذر ماها به اون شهرهایی که مردمش مثل جنگلی ها هستند نمیخوره ، جالبی داستان هم همین است ، در هند همه چیز در کنار هم هستند.

به نظر من ، حیدرآباد ، یکی از شهرهای نمونه در تمیزی در هند هست ، که البته در طی ۲ سال گذشته دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده و در حال حاضر به سرعت در حال ساخت و ساز شهری هست و مطمین هستم که بعد از گذشت ۲ سال شهری با چهره بسیار متفاوت خواهد شد.

این شهر در روز ۵ بار جارو میشه ، اما ماشا الله مردم کم که نیستند ، مردمی که از لحاظ سطح فرهنگی کمی ضعیف هستند ، البته اون هم به این دلیل که ، حیدرآباد مرکز استانی هست که حدودا ۲ برابر جمعیت کل ایران هست ، حیدرآباد مرکز استان آندراپرادش هست که ۱۲۰ میلیون نفر جمعیت داره ، و مردم از تمام نقاط استان برای انجام کارهای اداری به این شهر میان ، و بدلیل نرخ زیاد کار ، مهاجرین بسیار زیادی رو به خودش تخصیص داده ، گفته شده که این شهر ۷ میلیون جمعیت ثابت داره ، اما شما هیچ وقت کمتر از ۱۲ میلیون نفر جمعیت در شهر ندارین ، که خوب حدودا ۵ تا ۶ میلیون نفر اونها از شهرها و اکثرا از روستاهای دیگه اومدن که متاسفانه شرایط شهر نشینی رو نمیدونند و رعایت نکات بهداشتی رو نمیکنند ، لیوان چایی که میخورن ، تا پوست میوه و .... همه رو وسط خیابون رها میکنند و هیچ کس هم به اونها اعتراض نمیکنه و فقط کارگران شهرداری اونها رو جارو میکنند.

اما در خیابونهای اصلی شهر شما کمتر اتفاق میافته که با کثیفی و یا موارد غیر بهداشتی مواجه بشید ، البته اون دوستانی که کمی تی تیش هستند ، ممکن هست که یادشون بره ، که توی استانهای عزیزمون چه خبر هست و مردمی که زیر پاهاشون بشکه های ۱۴۰ دلاری هست ، چه امکانات ضعیف رفاهی دارن ، و بگن که حیدرآباد کثیف است ، ویشششششششش.

اما اگر کمی منطقی به داستان نگاه کنیم ، و خارج از هرگونه تعریف یا تخریب ، با چشمانی واقع بینانه نگاه کنیم ، حیدرآباد وبنگور شهرهایی نیسنتد که بگیم کثیف هستند و ما نمیتونیم توش درس بخونیم و یا از این حرفا.

۳- هزینه های زندگی و تحصیل

در این مورد هم که حرف زیاد به میون اومده و پست در این موارد زیاد نوشتم ، الان میشه گفت که هزینه های زندگی برای یک دانشجو ، به شرطی که دانشجویی زندگی کنه  حدودا بین ۲۵۰ تا ۳۵۰ تومان خواهد بود ، که اگر بتونه خونه رو با یک نفر اشتراک کنه ، یعنی دو نفر توی یک خونه زنگی کنند ، این هزینه تا ۲۰۰ تومان کاهش پیدا میکنه.

برای یک زوج بدون بچه هم ، هزینه زندگی اینجا حدودا ماهانه ۴۰۰ تا ۴۵۰ تومان بیشتر نخواهد بود.که در مقایسه با ایران عزیزمون بسیار مناسب هست.

هزینه های تحصیل هم که معرف حضورتون هستند، به پست های قبلی مراجعه کنید تا ببینید.

در مجموع هزینه های تحصیلی هم نسبتا مناسب و منطقی هستند.

۱- رشته های علوم انسانی در مقطع لیسانس ۲۵۰ دلار در سال ./ کارشناسی ارشد ۱۰۰۰ دلار

۲- رشته های علوم پایه ، در مقطع لیسانس ۳۵۰ دلار در سال . / ارشد ۲۰۰۰ دلار در سال

۳- رشته های مهندسی ، در لیسانس ۳۰۰۰ دلار و فوق لیسانس ۴۵۰۰ دلار

پزشکی حدودا از ۵۰ میلیون شروع میشه و دندان هم از ۳۵ میلیون.

۴- اعتبار مدراک در ایران

دانشگاه های که دولتی هستند و مورد تایید وزارت علوم هند هستند ، به شرطی که دارای ارزیابی موسسه ملی نک باشند ، در لیسانس مورد تایید هستند و در مقطع کارشناسی ارشد هم دانشگاه های ۵ ستاره به بالا که میشه گفت بخش زیادی از دانشگاه ها رو به خودش اختصاص داده و در نتیجه ما مشکل پذیرفته بودن و اعتبار در ایران رو نداریم.

۵- اعتبار مدارک در خارخ از کشور ایران

مدارک دانشگاه های هند در خارج از ایران و هند هم مورد تایید هست و سخت گیری های وزارت علوم هم در اونجا وجود نداره ، دانشگاهی که مورد تایید هند باشه و در سطح خود هند دانشگاه خوبی باشه به راحتی قابل ارزیابی قرار میگریه و اینکه کلا دانشگاه های کشورهای دیگه ، مدارک هند رو خیلی مثبت ارزیابی میکنند.

۶- امنیت:

در این مورد هم که یک پست کاملا طولانی نوشتم که اگر نخونیدن ، توصیه میکنم که حتما مطالعه کنید.

ما هیچ مشکل امنیتی اینجا نداریم ،و هیچگونه حس ناسیونالیستی هم در بین هندی ها وجود نداره و خارجی ها کاملا محترم و محبوب هستند ، و هیچگونه حس منفی به اونها وجود نداره ، مردم خونگرم و مهربونی هستند (معمولا) و بی آزار. از نظر فساد اجتماعی هم در مقایسه با کشور اسلامی عزیزمون ایران ، مشکل فساد احتماعی دیده نمیشه. چه برای دخترخانم ها و چه برای آقا پسرها

اعتیاد هم اینجا اصلا خبری نیست ، شاید تا الان من یک بار هم نشنیدم که کسی تریاک ، هرویین و یا از این چیزها استفاده کنه.

بیشترین و بدترین ماده مخدر اینها ناس هست که ایرانی ها هیچ وقت به همچین چیزی گرفتار نمیش ، چون اصلا ارزش گرفتاری رو ندراهالبته من تا الان هیچ کدوم از این زهر ماری ها رو امتحان نکردم که بتونم بیشتر براتون توضیح بدم.(خدارو شکر)شما هم یاد نمیگیرن.

نکته دیگه ای که شاید ۹۹ درصد شما توی ایمیلهاتون میپرسین این هست که آیا میشه از دانشگاه های هند به کانادا ، استرالیا و انگلیس و آمریکا رفت یا نه؟

در جواب باید بگم که در این مملکت هر ساله ۲ تا ۳ بار از دانشگاه های این ۴ کشور به این شهر ها میان و مدارک دانشجوها رو دریافت میکنند و همونجا بهشون پذیرش میدن. مثلا دانشگاه های از کانادا میان ، مدارک رو همونجا ارزیابی میکنند و در صورت داشتن شرایط همونجا بهشون پذیرش میدن و میرن برای ادامه تحصیل.که شاید بگم این نکته یکی از مهمترین مزایا و امکانات موجود در هند هست ، کافیه شما هر روز روزنامه رو بخرید و توش یک نظر بندازید ، محال ممکن اس که چیزی درمورد تحصیل در امریکا یا انگلیسی و یا کانادا نبینید.براحتی دانشجویان هندی دارن میرن اونجا ، بصورت کیلویی.فقط شما باید مدرک زبان رو بگیرین که دیگه مشکلی نداشته باشید.داشتن نمرات خوب ومعدل بالا هم توصیه میشه که بتونید راحت تر اقدام کنید.

 

و اما چیزهای که در مورد مالزی شنیدم :

۱- کشوری کوچک هست دارای درصد زیادی مسلمان.

۲- شهر کوالالامپور که پایتخت این کشور هست شهری هست که دارای امکانات شهری بسیار خوب هست و حتی بهتر از هند . از نظر حمل و نقل و ترافیک مشکلی ندارن.

۳- هزینه های اقامت حدودا ماهانه ۵۰ تا ۱۰۰ تومان از اینجا بیشتر هست.

۴- هزینه تحصیل کمی گرون تر هست.

۵- نکته مهم این هست که در مالزی فقط ۳ تا دانشگاه هست که عزیزان هموطن میتوند درا ون تحصیل کنند که بزرگترین اونها ، دانشگاه ام ام یو هست .این در حالی هست که دانشگاه عثمان در حیدرآباد جز ۱۰ دانشگاه بزرگ دنیا هست و تعداد دانشجویان این دانشگاه حدودا ۵ میلیون نفر هست !!!!!!!!کمی عجیب است نه؟؟؟ولی واقعی هست. این دانشگاه بیش از ۱۰۰۰ تا کالج در استان آندرا پرادش داره.

در مجموع ، نظر شخصی من این هست ، با توجه به چیزهایی که از کوالالامپور شنیدم ، هیچ مزیت خاصی وجود نداره که کشوری مثل هند رو بزاریم و بریم مالزی ، هند ارزون تر هست و مدارکش هم به مراتب معتبر تر از مالزی.

این مطلب هم که در ادامه به رنگ آبی مینویسم از دستوشته های آقا پیام هست که با ذکر منبع گذاشتم:

البته این رو هم بگم که یک معایبی هم دانشگاههای مالزی دارند درسته که مدرک زبان نمی خواهند ولی شما باید مدرک زبان رو توی همون ترم اول در کنار درسهای دانشگاه بگیری و گرنه از ترم دوم تا مدرک زبان ارائه ندید حق ادامه تحصیل ندارید.مشکل دوم اینکه کسانی که خاج از کشور زندگی می کردن و می شناختمشون و ازشون پرسیدم گفتن که مدرک مالزی خیلی اینجا معتبر نیست.و این رو هم بگم که هزینه هایی که این شرکت ها می گویند با هزینه هایی واقعی خیلی تفاوت دارند.من این رو از کسانی که توی مالزی درس می خوندند پرسیدم و گاهی این تفاوت حتی تا دوبرابر هم بود.

ولی این رو می دونم که کشور زیبا و تمیز و منظمی هست و مثل هند نیست چون برادر خودم چند ماهی توی این کشور بود و خیلی ازش تعریف می کرد.ولی بازم میشه گفت قسمت نبود البته در مورد این مورد دومی زیاد هم پشیمان نیست که نرفتم.

امیدوارم این پستی که ساعت ۲ صبح داره تموم میشه ، با تمام کم و کسریها و گسستگی هاش بدردتون بخوره .اینقدر الان خسته هستم که دیگه نمیتونم یک بار دیگه بخونمش و غلط های احتمالی اون رو بگیرم ، سعی میکنم فردا بخونمش و تصحیحش کنم.

خیلی طولانی شد. فعلا بای.

+ نوشته شده در  یکشنبه 1387/03/26ساعت 1:17  توسط آرش  |